معرفی لایسنس های میکروتیک

 معرفی لایسنس های میکروتیک

تمامی روتربرد های میکروتیک برای کار کردن نیازمند لایسنس RouterOS هستند. در روترهایی که خریداری می‌کنیم یک لایسنس ورژن 4 وجود دارد، اما برخی روتربرد هایی که سطح پایین و ارزان قیمت هستند لایسنس ورژن 3 دارند. زمانی که بخواهیم از قابلیت‌های بیشتر روتربرد استفاده کنیم باید لایسنس ورژن بالاتری تهیه کنیم.

اگر از RouterOS روی یک کامپیوتر استفاده کنیم باید حتماً یک لایسنس خریداری کنیم در غیر این صورت امکان استفاده از آن وجود ندارد.

اگر تمایل به خرید لایسنس های میکروتیک را دارید باید بدانید که این مجوزها در شش سطح ارائه شده است که از نظر محدودیت و قیمت باهم تفاوت دارند.

انواع لایسنس در میکروتیک

برای درک بهتر انواع License ها به تصویر زیر که در سایت میکروتیک قرار دارد دقت کنید:

پس از نصب RouterOS در حالت trial mode ، شما 24 ساعت زمان دارید تا برای سطح یک (Free Demo) ثبت نام کنید یا سطح 3،4،5،6 را خریداری و کد معتبر را وارد کنید.

سطح 2 یک لایسنس قدیمی منسوخ شده است و دیگر موجود نمی باشد،

سطح 3 فقط روی رادیو وایرلس های معمولی میکروتیک (client or CPE) موجود می باشد و برای x86 PCs ، به صورت مجزا به فروش نمی رسد.

ویژگی مشترک لایسنس ها :

  • هیچ زمانی منقضی نمی شوند.
  • قابل استفاده برای تعداد نامحدودی از interface ها می باشد
  • شامل 15 الی 30 روز پشتیبانی رایگان می باشد.
  • می توانید نسخه های جدید RouterOS را بدون محدودیت تا آخرین نسخه به روز رسانی کنید.
  • هر کدام برای نصب روی یک دستگاه یا ماشین مجازی می باشند.

 

در ادامه عناوین ویژگی هایی که در جدول بالا درج شده را توضیح خواهیم داد.

پشتیبانی پیکربندی اولیه :

در صورتی که از پیگربندی پیشفرض دستگاه استفاده شود. شرکت میکروتیک در مدت زمان تعیین شده در جدول فوق ، پشتیبانی را انجام میدهد

قابلیت وایرلس اکسس پوینت :

این ویژگی مشخص می کند که امکان اتصال اکسس پوینت وجود دارد یا خیر. توجه کنید که در لایسنس 3 میکروتیک ، فقط اکسس پوینت به صورت نقطه به نقطه (Point to Point) صورت می گیرد. ولی در لایسنس های 4 و 5 و 6 میکروتیک ، امکان اتصال چند نقطه به یک نقطه (Multi Point) امکان پذیر است.

قابلیت وایرلس Bridge و وایرلس Client :

وایرلس Bridge به معنی اتصال دو شبکه به صورت وایرلس است. همانطور که از عنوان ان مشخص هست ، یک ارتباط به صورت پل برقرار می شود. دو سر این پل می تواند دو شبکه وایرلس باشد.

وایرلس Client ، به معنی اتصال یه کاربر به شبکه وایرلس است.

پروتکل RIP , OSPF , BGP :
پروتکل RIP : 

کلمه RIP مخفف Routing Information Protocol است. این پروتکل از نوع distance-vector می باشد و عملکرد آن به گونه ایست که هر 30 ثانیه ، تمام اطلاعات جدول مسیریابی (Routing) را به تمام اینترفیس های فعال می فرستد.

پروتکل RIP برای پیدا کردن بهترین مسیر شبکه های راه دور از تعداد hop استفاده می کند. RIP حداکثر با 15 hop کار می کند و این موضوع باعث می شود گزینه مناسبی برای شبکه های بزرگ نباشد.

پروتکل OSPF :

کلمه OSPF مخفف Open Shortest Path First است. همانطور که در قسمت قبل گفتیم ، پروتکل RIP مورد مناسبی برای شبکه های بزرگ نیست ، از این رو پروتکل OSPF جایگزین آن می شود.

این پروتکل برای شبکه های IP طراحی شده و از Subnetting  پشتیبانی می کند. در پروتکل OSPF ، یک دیتابیس از ساختار شبکه درست می شود و برای پیدا کردن بهترین مسیر از الگوریتم SPF استفاده می کند.

پروتکل BGP :

کلمه BGP ، مخفف Border Gateway Protocol است. BGP  پروتکل مسیریابی است که نجوه برقراری ارتباط بین روترها را تعیین می کند. روترها در شبکه ، برای ایجاد ارتباط بهتر ، یک همسایگی درست می کنند. تعداد این همسایگی ها ، بهترین عامل ارزیابی اعتبار و توانایی BGP می باشد.

پروتکل تانل EoIP :

کلمه EoIP ، مخفف Ethernet Over IP  است. این پروتکل از مختص میکروتیک و سازگار با سیستم عامل RouterOS می باشد . در این پروتکل یک تونل IPIP ایجاد و فقط کمی در بسته های ارسالی تغییر ایجاد می شود.

یک تانل فیزیکی بین دو روتر ایجاد می شود و بعد از برقراری تانل ، شبکه هایی که به هم وصل شدند در لایه 2 با هم ارتباط برقرار می کنند و Broadcast هردو طرف مقابل انتقال پیدا می کند.

در این تانل روتر هر دو طرف تونل باید از روتر بردهای میکروتیک باشد. از نمونه های استفاده تانل EoIP میتوان به موارد زیر اشاره نمود:

  1. ایجاد Bridge بین دو شبکه LAN بر روی بسته اینترنت
  2. ایجاد Bridge بین دو شبکه LAN بر روی یک تونل Encrypt شده
  3. ایجاد Bridge بین دو شبکه LAN بر روی ارتباطات
پروتکل تاتل PPPoE:

کلمه PPPOE مخفف Point to Point Protocol over Ethernet است. PPPoE پروتکلی است که چندین کاربر می توانند همزمان از خط اترنت استفاده کنند. این پروتکل از ترکیبی PPP که روی Dial UP ها استفاده می شود و Over Ethernet  که همان استفاده چندین کاربر روی خط اترنت هستند تشکیل شده است.

پروتکل تانل PPTP:

کلمه PPTP مخفف Point to Point Tunneling Protocol  بوده . این پروتکل از رایج ترین و ضعیف ترین پروتکل هایی است که در ارتباط با VPN استفاده می شود. این پروتکل توسط مایکروسافت ایجاد شده و برای تانلینگ استفاده  و یا پروتکل MPPE رمزگذاری می شود.

پروتکل تاتل L2TP:

کلمه L2TP، مخفف Layer 2 Tunneling protocol است. این پروتکل پرکاربردی برای VPN است. با ترکیب شدن با پروتکل امنیتی IPsec برای رمزگذاری داده های انتقالی، یک بستر تقریبا امن و دارای privacy را به کاربران ارائه می دهد. این تانل برای موارد زیر ایجاد می شود :

  • سرویس گیرنده و روتر
  • NAS و روتر
  • روتر و روتر
پروتکل OVPN:

کلمه OVPN مخفف Open VPN است. در این پروتکل یک شبکه خصوصی مجازی برای ارتباطات امن نقطه به نقطه یا سایت به سایت ایجاد می شود. در این پروتکل امنیتی SSL/TLS برای تبادل کلید استفاده می شود.

اینترفیس VLAN:

کلمه VLAN ، مخفف Virtual Local Area Network می باشد. شبکه محلی مجازی یک روش لایه 2 است که اجازه می دهد تا چندین شبکه مجازی بر روی یک رابط فیزیکی تک (اترنت ،بی سیم و …) که توانایی شبکه های جداگانه را به طور موثر انجام می دهند، ایجاد شود. VLAN تکنولوزی است که در سوئیچها و تجهیزات لایه 2 و 3  اکثر شرکت ها دیده می شود.

hotspot active users:

ابزار مدیریت دسترسی به اینترنت در مکان هایی که کاربر زیاد است را هات اسپات می گویند.

Radius client:

کلمه Radius مخفف Remote Authentication Dial – In User Service است. وظیفه پروتکل Radius Client  احراز هویت کاربران ، تعیین سطح دسترسی و حسابرسی و ثبت عملکرد کاربر است که این سه وظیفه را به اختصار AAA گویند.

QUEUES:

در این قسمت مدیریت پهنای باند صورت می گیرد.

WEB proxy:

اگر بخواهیم بر روی پاسخ درخواست ها کنترل داشته باشیم از Web Proxy استفاده می کنیم. در این حالت درخواست کلاینت مانند درخواست HTTP  به جای اینکه مستقیما به سرور اینترنت منتقل شود ، به وب پروکسی می رود و در آنجا تصمیم گرفته می شود. که این درخواست وب به مقصد برسد یا خیر.

USER MANAGER ACTIVE SESSIONS:

در صورت نصب این ویژگی در روتر، می توانید برای اتصال کاربران محدودیت قائل شوید.

kvm guests:

تعداد ماشین مجازی که در شبکه قرار می گیرند را بیان میکند.

علی درزی

http://alidarzi.ir

ارسال یک پاسخ

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

اینستاگرام